کار سال نو

  به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین ...

     درود بر یاران پاک و دیرینم ....

     سپاس از اینکه به یادم بودید و پوزش از اینکه چندی نبودم و برای پیام های پر مهری که برام گذاشته بودید ، پاسخی دریافت نکردید .

    کاری که براتون می ذارم رو در آغازین روزهای سال جاری نوشتم .

     این دلنوشته داستان جالبی داره:

     ماجرا از اون جا آغاز شد که دوستی به من یاداوری کردند که دوره ی "رزم سهراب و گردآفرید" سپری شده ، زمانه پیشرفت کرده و امروز یه جورایی روز بزم ِ.

                            ..........................

      پس کنون "بزم سهراب و گردآفرید" بایدت نوشتن!!!!

     و همانگونه که سپندینه شهنامه گفته است : بیش از این

                                                 "نباید بدین آشتی رزم جست"

                                 .................

     و خلاصش اینکه آقا چند بیتی هم برای ابتدا سرودند و به ما دادند و گفتن دیگه بقیشو خودت کامل کن ( البته بماند که اخبار حاکی از این ِ که ایشون از کارشون پشیمونن و تصمیم به باز پس گرفتن ابیات دارن!!!!)

     به هر روی من نتونستم اون کار رو ادامه بدم و به پایان برسونم ، شاید چون روحیم خیلی تناسبی با بزم نداره (این که دیگه تقصیر من نیستش که!)

     به جاش پس از مدت ها کاری نوشتم که چند بیت از ایشون هم با کمی تغییر درش راه پیدا کرد.

     نام چکامه هست : "وصله پینه" چرا که به جز ابیات ایشون ، بیتی هم از خود فردوسی بزرگ داره با تغییر یک کلمه :

می آرید و نارو ترنج و بهی -------------->می آرید و ساز وترنج وبهی

       و بیتی هم اشاره داره به اثر پر آوازه ی بانو سیمین بهبهانی...

وصله پینه

   درودم به نام آوران وطن                    

                     به زیبا صدایان خاک کهن

                                  فر و فرهی در سخن هایتان    

                                                 به روی دوچشمان من جایتان

  " می آرید و ساز و ترنج و بهی              ز دوده یکی جام شاهنشهی "

   بر آنم که گردآفریدی زنم           

                  از این شب رهی بر سپیدی زنم

                                 ز سالی که بگذشت یادی برم 

                                             نه با غم ، که با شور و شادی برم

   نخست از همین اصفهانش شنو           

                      ز سیمای نصف جهانش شنو

                                  نشاندند این قوم بی تار و پود     

                                                 ترک روی لب های زاینده رود

            چه دستان ننگی که رو می شدند       

                                 چه پل ها که بی آبرو می شدند

    هویت در اینجا به تاراج رفت            

                                خزر در ره اجنبی ...

                                                            باج رفت

             چه رگ های عشقی که خشکانده شد

                                وطن در غم پور ، درمانده شد

  به سوگ سیاوش اگرچه نشست...

                                        ولی

                                                   تاج نامردمان را شکست

  جهانی به ما آفرین کرد و رفت

                که حیله به سازنده برگشت تفت

                                    کنون فر و فرهنگ خاک کهن

                                                    دگر بایدت بودن و نو شدن

   چو سیمین بسازیمش آری به جان

                        ستونش شویم اگرچه با ...

                                                         استخوان!

   از این پس به پا می کنم عید را

                    علم می کنم تخت جمشید را

                                    که این خانه آباد بودن سزد

                                                  سرایی چنین شاد بودن سزد

       که ایران...

                     نه!

                             ایران...

                        نه!

                                          ایران ماست

                         و تنها سرای دلیران ماست

ایدون باد

م.ط (گردآفرید قصه ها)

/ 15 نظر / 24 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مه زاد

میدان نقش جهان میدان نقش جهان میدان نقش جهان...

گیلار

فقط می تونم بگم: بی نظیری تو همه چیز!

شهریار نمین لی

یاشاسین آذربایجان-یاشاسین تورک.یاشاسین بابک خرمدین

شهریار نمین لی

زنده باد آذربایجان شمالی وآذربایجان جنوبی

شهریار نمین لی

وبلاگ بیهوده وبدون کارایی وفاقد اطلاعات لازمه که به درد آدم بخوره. یه ذره چیزهای مفید بذارین همش ایران وکوروش وموروشو... به چه چیزتون می نازین به کویر لوت یا دشت کویر که هیچ آبی نداره.برین بمیرین با این سرزمین پارسیتون.

شهریار نمین لی

خانم ط جمع کن این وبلاگ رو تا مردم به کارو زندگی شون برسن.

شهریار نمین لی

یاشاسین اردبیل-تبریز-اورمیه-زنجان-همدان-قزوین-ساوه-آستارا...

شهریار نمین لی

چه عجب آقای تورکای.من هم الان پشت کامپوتورم.اتفاقا نو کس شعر خونه هم هستم.مطالبتون رو دیدم خیلی خوبه.بذار خوش باشن .فعلا من کار دارم خداحافظ تورکای عزیر. تانری سنی قوروسون.یاشاسین

تورکای اردبیل لی

زنده باشی شهریار.فعلا سنی تانرییا تاپشئردیم. یاشاسین گوزل یوردوموز آذربایجان وبوتون تورک دونیاسی. محوباد فارس وپان فارسها

شعرتونو خوندم زیبا بود خسته نباشید اما اونی که بهتون انگیزه داده رو نباید ملامت کنید؟؟؟؟ آزیتا از ترکیه