سهراب که 2 سال پیش رفت!

به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین

درود و سپاس

   سپاس از شما دوستان نازنینم که اگرچه من نبودم ، شما بودید و پیام های پر مهرتون رو دیدم...

   در ابتدا سپندارمذگان روز زن و زندگی رو به تمامی بانوان سرزمینم شاد باش می گم...

   به امید روزی که جشن های باستانی مون رو پایکوبان در میدان های شهر هامون برگزار کنیم...

  اما  بین پیام هاتون یه پیام با نمک از آسمان مهزاد دیدم که می گفت:

مه زاد۱۱:۵۵ ‎ق.ظ - دوشنبه، ۱۵ آذر ۱۳۸٩

گردآفرید جان
جان سهراب پسر رستم می شناسیش که!؟
به روز کن...منتظرگل
.................................................
   همین پیام جالب منو به یاد سهراب اعرابی انداخت ، (جنبه ی شوخی ام ندارم!) سهرابو یادتون می یاد؟
   یکی از صد ها جوونی که دوستان(!!!) ، 2 سال پیش از این آب و خاک کشتند و سرزمین پاک ما و پدران و مادرانمون رو داغ دار کردند که شور بختانه هنوز هم این کاز ها ادامه داره.
  چقدر زیبا گفت زنده یاد قیصر امین پور که:
اگر داغ دل هست ما دیده ایم                                اگر خون دل هست ، ما خورده ایم
اگر دل دلیل است آورده ایم                                 و گرداغ شرط است ، ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان،گردنیم                                 و گر خنجر دوستان ، گرده ایم
 گواهی بخواهید ،اینک گواه                                 همین زخم هایی که نشمرده ایم ...
 
 فکر نمی کنم هیچ سرزمین کهنی بتونه تعداد داغ های روی قلبش رو بشمره. . .
 
 منم همون 2 سال پیش یه کاری به یاد سهراب اعرابی نوشته بودم که اینگونه آغاز می شد:
     
منم ! گردآفرید اما یکی سهرابمو کشته
                                 عجب عدلی داریم اینجا ...
                                                                   یه ور تیر ِ             یه ور مشت  ِ
    هنوزم رستما اینجا
                               به زور بازوشون گیرن
                                                         هنوزم بچه ها دارن تو دست بابا می میرن...
و در جایی اینگونه گفته شده بود که:
   
نه حاجی ! رستم اینجا نیست                               که نامردی کم اینجا نیست
   یه مُش علّاف ولگردن...                                    که تو تیم شب سردن !
پیداش نکردم اگر نه تمامش رو اینجا می ذاشتم...
  
اما تا چن روز دیگه یه کار کامل از کارای دو سال پیشم رئ همین جا خواهید دید...
ایران زمینمان را آباد و مردمانش را شاد می خواهیم...
ایدون باد
م.ط  "گردآفرید قصه ها "
/ 38 نظر / 36 بازدید
نمایش نظرات قبلی
tv3

تبليغات صداوسيما را به صورت اس ام اس روي گوشي خود داشته باشيد وبابت ان درامد روزانه دريافت کنيد اطلاعات بيشتر در ادرس: www.tv3.dde.ir مديريت تبليغات

a

مادر قدیم گویند مرا چو زاد مادر پستان به دهان گرفتن آموخت شبها بر گاهواره ی من بیدار نشست و خفتن آموخت دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه ی راه رفتن آموخت یک حرف و دو حرف بر زبانم الفاظ نهاد و گفتن اموخت لبخند نهاد بر لب من بر غنچه ی گل شکفتن آموخت پس هستی من ز هستی اوست تا هستم و هست دارمش دوست (ایرج میرزا)

a

مادر جدید گویند مرا چو زاد مادر روی کاناپه لمیدن آموخت شبها بر ماهواره تا صبح بنشست و کلیپ دیدن آموخت بر چهره سبوس و ماست مالید تا شیوه ی خوشگلیدن آموخت بنمود تتو دو ابروی خویش تا رسم کمان کشیدن آموخت هر ماه برفت نزد جراح آیین چروک چیدن آموخت دستم بگرفت و برد بازار همواره طلا خریدن آموخت با قوم خودش همیشه پیوند از قوم شوهر بریدن آموخت آسوده نشست و با اس ام اس جکهای خفن چتیدن آموخت چون سوخت غذای ما شب و روز از پیک مدد رسیدن آموخت پای تلفن دو ساعت و نیم گل گفتن و گل شنیدن آموخت بابام چو آمد از سر کار بیماری و قد خمیدن آموخت

a

مادر قدیم گویند مرا چو زاد مادر پستان به دهان گرفتن آموخت شبها بر گاهواره ی من بیدار نشست و خفتن آموخت دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه ی راه رفتن آموخت یک حرف و دو حرف بر زبانم الفاظ نهاد و گفتن اموخت لبخند نهاد بر لب من بر غنچه ی گل شکفتن آموخت پس هستی من ز هستی اوست تا هستم و هست دارمش دوست (ایرج میرزا)

a

اين شعر ديگه حرف نداره

رزیتا

[گل]