گردآفرید قصه ها مرضیه ی ترانه ام...

دلنوشته های پیر زندگی

کاش همدیگرو بپذیریم!
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٦/٢/۳٠

می دونی؟ روبروی آموزشگاه ستاد آقای روحانی بود، چن روز پیش وقتی داشتم می رفتم آموزشگاه دیدم چند نقطه از پوستر بزرگ جلوی در ستاد رو پاره پاره کردن، ناخودآگاه یاد ترانه ای که داریوش و فرامرز خوندن افتادم که "حتا راه دشمنی رو هیشکی یادمون نداده...!!!" و با خودم فک کردم که چه دشمنی احمقانه ای!

امروز بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم و هزار تا بالا پایین بلاخره خودمو راضی کردم که برم رای بدم، با مامان توی حوزه ی رای گیری بودیم که یه پسر بچه با پدرش اومد تو و یهویی با صدای نسبتا بلندی گفت : "آخر هفته، روحانی ..." پدر با اشاره ی سر تو همین تیکه قبل از تموم شدن کامل شعار، پسرش رو ساکت کرد ولی آقای جلویی و پشت سری من هر دو با زمزمه شروع کردن به ناسزا گفتن! به کی؟!؟! به یه پسر بچه که متاثر از خانوادشه یا نه اصلا نظر خودشه!! که چی!

 

می دونی گاهی یادمون می ره که باید دست در دست هم باشیم، با هر قومیتی ، هر زبانی و هر دیدگاهی که داریم، یکی نوشته بود : " انقدر که این مدت طرفدارا با هم مجادله داشتن، خود نامزدهای ریاست جمهوری نداشتن"

بیشتر دوستانم یا نمی خواستن رای بدن یا می خواستن به آقای روحانی رای بدن ولی توی تمام دوستان یکی از دوستانی که روی اینستگرام دنبالش می کنم رایش آقای رئیسی بود، من اصصصلا کاری با درستی و نادرستی این تصمیم ندارم ولی تصمیم ایشون و همسرش به هر دلیلی این بود، جالبه که حتا از طرف دوستان صمیمیشون آماج حملات کلامی قرار گرفتن! چراااااااا؟!

بیایم بازیچه نشیم، یادمون باشه که ما دشمن همدیگه نیستیم! مردم؟ تو این مدت فهمیدم ما ملتی هستیم که پتانسیل اینو داریم که خودمون همدیگرو نابود کنیم، پتانسیل اینو داریم که سر اختلاف دیدگاه همدیگرو بدررریم!!!

ما بااااید کنار هم باشیم نه در برابر هم! مبادا بازیچه بشیم! خوبه که با هم صحبت کنیم و با منطق همدیگرو متقاعد کنیم ولی همیشه یادمون باشه اینی که داریم سعی می کنیم متقاعدش کنیم دوستمونه نه دشمنمون! تو رو خدا همدیگرو نکشیم

  خلاصش اینکه:     همدیگرو دوست داشته باشیم و به دیده ی دوستی به هم بنگریم

                                                               م.ط ( گردآفرید قصه ها )


comment نظرات ()
حتم دارم که او شبیه من است ...
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ٢:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٦/٢/٢٢

اومدم با یه شعر یواش گرد دوران بروبم از خونه ی گرد گرفته م توی پرشین بلاگ!

حتم دارم که او شبیه من است ... مثل من قد بلند و خرمایی

با دو چشمان تیره ی براق ... با دو چشمان پشت دریایی

و به قول خودت نگاهی که ... هست خیلی عمیق و رویایی

او برای تو شعر می خواند ... از غم عشق و درد تنهایی

در صدایش نهفته حسی که ... تا گذشته به پیش می آیی

مثل من عاشق گذر کردن ... زیر باران ، در اوج شیدایی

خنده هایش، صدای قهقهه اش ... با نوای بنان هماوایی

عاشق جمله های بوسکالیو ست ... عاشق ایده های بودایی

و تو را یاد من می اندازد ... بود شیخی اسیر ترسایی

از قضا عاشق وطن هم هست ... عشق شهنامه ی اهورایی

مثل من ویل دورانت می خواند ... و به پا می کند چه غوغایی

او به ادیان کهنه می بالد ... و به ویژه رسوم میترایی

عشق تحریرهای مرضیه و (vo) ... توی تصنیف ها پریسایی

" رفته بابا به عالم هپروت " ... با صدایش به خود که می آیی

دخترت ، پاره ی تنت ، عمرت ... "هان؟ بابا؟ بگو کجاهایی؟!"

زیر لب : تو شبیه او هستی...مثل او قد بلند و خرمایی!

                                                م.ط ( گردآفرید قصه ها)

                               

 


comment نظرات ()
خونه تکونی
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/٤/٩

عجب گرد و خاکی گرفته درو دیوار این خونه ی مجازی رو.

یه روزگاری خیلی از درد ها و فکرامو با این پیج به اشتراک گذاشتم ، دوست عزیزی تازگی ها ازم خواسته که دوباره دست به قلم ببرم. نمی دونم از پسش بر بیام یا نه، اون دیگه دست خداست، دو سه سالی می شه که خییییلی کم نوشتم اما خدا رو چه دیدی شاید بازم خواست و نوشتیم.

راستشو بخوای از روزی که تصمیم گرفتم اخبار نبینم و خبر ها رو نشنوم شعرم ننوشتم ، کارای حماسی میهنی تنها کارایی بود که خون منو به جوش می آورد.

به هر بهار نیست ولی تصمیم گرفتم گرد و غبار روزگار رو از سیمای این پیج بروبم.

تو این مدتی که اینجا هیچ چی ننوشتم خیییلی اتفاقات توی زندگیم افتاد ولی الان واقعا دارم یه فصل جدید از زندگیمو میگذرونم. یه فصل خوووووب! بنابر این با خونه تکونی موافقم....

به قول شاعر : پروانه زمن، شمع زمن، گل ز من آموخت...افروختن و سوختن و جامه دریدن...            م.ط ( گردآفرید قصه ها )    

سه شنبه           هشتم تیر ماه سال یکهزار و سیصد و نود و چهار          پس از دو سال سکوووووت


comment نظرات ()
 
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ٥:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٢٤

به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین

     با درو به همه ی دوستان...

      اینم چکامه ی پور میهن ، به بهانه ی بیست وپنجم اردیبهشت ، روز بزرگداشت چکامه سرای خردمند توس!

 

پور میهن

 

وتن! نام پاکت بدان ماندنی است                                   

از آغاز هر لحظه خواندنی است

                                           به هر قصه ات ، کارها زار شد

چه بس قصه با...

                   غصه ها

                                  یار شد                       

چو فردوسی ات ، پور زادی
                                    وتن

                                         و خامه به دستش تو دادی ! وتن !

که در روزگاری که فر هنگ
                                     سوخت...

دهان

                                                       پلید                             

                                                           سیاهان                

                                                                          بدوخت ! 

ز دل خواندش او نام تو ،سال سی    که سهراب و گُرد آفریدت بسی

و نامت بر آن رویه ها
                            جاوِدان 

تو، فرزند ایران!

                                                                    کتابش بخوان!

نه تنها کتابی، که گنجینه ای است

کران تا کرانش سپندینه ای است                

ز خوب و ز بد، قصه ها راند، او

                                                         گذر کرد تاریخ و ...         

                                                                          جا ماند ،او

نه یک رونوشته ، که فرهنگ تو است!

بخوان کودکم...

                                            او                           

                                                                  دلش                 

                                                                    تنگ تو است ...

بخوان تا بدانی نژادت چه بود؟!

             کجا بوده ای و مرادت چه بود؟!

                             بخوان کودکم ! تا که شید وکه تار

                                عنان را به دستان ایزد گمار

بخوان تا بدانی که امّید چیست؟!   که در روز تار تو خورشید چیست؟!

بخوان تا بدانی کاز آژی دهاک ...

                نماند به گردون مگر ، تلّ خاک!!

                             بخوان تا بدانی که ابلیس کیست؟!

                                          پلیدی و زشتی ، به معنای چیست؟!             

همان دم ببینی که رفت و که ماند؟!

کجا ، قطره ای...          موج ها پیش راند!!

ببینی که تک راستی ماندنی است

کژی از سرا وُ زِ دل راندنی است                   

ببینی که هر کاو، به دل راد بود

                                   همیشه ، ز هر بند ، آزاد بود !!

ببینی که مهر پدر ها چه کرد؟!

                  کجا از دلی شد برون ، آه سرد

که کاوه شوی ، داد خواهی کنی

                                    جهانی ، به نیکی ...

                                                                       تو راهی کنی

ببینی کجا همسری چاه کند

که پور پدر را...          به آتش فکند!!

ببینی ادب بهر ایرانی است

و این ره که رفتی...                    

                            به ویرانی است !

بخوان تا بدانی که فرهنگ، چیست؟!

چه باشد نکو ؟ دوده را ننگ چیست؟!        

فراگیر...

                                 در زندگی ، هفت خان...

                       چو شد هفتصد

تو بجنگ و بمان!

" که گر سر به سر تن به کشتن دهیم...

             از آن به که "ایران" به دشمن دهیم"

وُ تا تو درختی و شهنامه ریشه است...

                      کهن نام میهن                          

                                                         برای ...               

                                                                همیشه است!

م.ط (گردآفرید قصه ها)

1. شیوه ی نوشتار "وتن" به جای "وطن" آمده که روش دویم مربوط به پس از حکومت
تازیان است و شیوه ی نخست، شیوه ی نوشتار درست این واژه است.

 

2. ضحاک ، معرب ازی دهاک است.

         

 

 


comment نظرات ()
22 بهمن!
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ۱٢:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۸

به نام یزدان پاک

و به نام نامی ایران زمین

 

به نام ایزد و با نام یزدان     به نام جمله جمله هورمزدان

به نام نامی خاک دلیران           به نام سرزمینم نام ایران

 

درود به همه و سپاس از همه ی دوستای گلم که با وجود غیبت های طولانی من هنوزم بهم امید دارن و برام پیام می ذارن.

 

به خواست آسمان مهزاد امشب اومدم که به روز کنم.

 

این چکامه به مناسبت 22 بهمن!!! ( می دونم که گذشت ، منو که میشناسین پیام دیر به مغزم می رسه!!!)  پیشکش حضور تمامی شهدای تاریخ ایران زمین.

 

الله اکبر

گردآفرید و رستم امروز هستم        آری! جهان ساز و جهان افروز هستم

تنها سپیده از تمام کور سو ها 

           بر این شب شوم دل پر سوز هستم

                    من آرشم ! در پیچ و تاب باد هستم     

                                        در صد هزاران بند هم آزاد هستم

شیرین من! ای آب و خاک آریایی!          اندیشه های شوم را فرهاد هستم

امروز دیگر تیشه در دستان من نیست

دنیا! جز از اندیشه در دستان من نیست

لیکن برابر با سلاح گرم و سردم      مندیش کاکنون ریشه در دستان من نیست

دشمن به دشمن...

                   صف به صف ...

                                    نامم شنیدند

                                         نام آوران فریاد هر گامم شنیدند

وقتی کفن ها بهر ما آماده می شد

                                          الله اکبر ها هم از بامم شنیدند

آری ! گمان کردی وطن خاموش مرده است؟!

                    رفتند یاران من و صد جوش مرده است؟؟!!

                                 ما زنده ایم ، اندیشه مان ماناست ، گرچه...

دیشب ، شهیدم ، در همین آغوش مرده است

اکنون...

        تو   خورشید من از البرز بازآ

                              رستم تویی!

                                         اندیشه ات      صد گرز بازآ

آری...    دلاور پور و دخت میهن من!

                                   دانشور دارای فرّ و بُرز     بازآ

روز و روزگارتون قشنگ

م.ط (گردآفرید قصه ها)

پیام خصوصی: مهزاد جان خییییلی دوست دارم! بی همتایی


comment نظرات ()
سهراب که 2 سال پیش رفت!
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ٢:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۳

به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین

درود و سپاس

   سپاس از شما دوستان نازنینم که اگرچه من نبودم ، شما بودید و پیام های پر مهرتون رو دیدم...

   در ابتدا سپندارمذگان روز زن و زندگی رو به تمامی بانوان سرزمینم شاد باش می گم...

   به امید روزی که جشن های باستانی مون رو پایکوبان در میدان های شهر هامون برگزار کنیم...

  اما  بین پیام هاتون یه پیام با نمک از آسمان مهزاد دیدم که می گفت:

مه زاد۱۱:۵۵ ‎ق.ظ - دوشنبه، ۱۵ آذر ۱۳۸٩

گردآفرید جان
جان سهراب پسر رستم می شناسیش که!؟
به روز کن...منتظرگل
.................................................
   همین پیام جالب منو به یاد سهراب اعرابی انداخت ، (جنبه ی شوخی ام ندارم!) سهرابو یادتون می یاد؟
   یکی از صد ها جوونی که دوستان(!!!) ، 2 سال پیش از این آب و خاک کشتند و سرزمین پاک ما و پدران و مادرانمون رو داغ دار کردند که شور بختانه هنوز هم این کاز ها ادامه داره.
  چقدر زیبا گفت زنده یاد قیصر امین پور که:
اگر داغ دل هست ما دیده ایم                                اگر خون دل هست ، ما خورده ایم
اگر دل دلیل است آورده ایم                                 و گرداغ شرط است ، ما برده ایم
اگر دشنه ی دشمنان،گردنیم                                 و گر خنجر دوستان ، گرده ایم
 گواهی بخواهید ،اینک گواه                                 همین زخم هایی که نشمرده ایم ...
 
 فکر نمی کنم هیچ سرزمین کهنی بتونه تعداد داغ های روی قلبش رو بشمره. . .
 
 منم همون 2 سال پیش یه کاری به یاد سهراب اعرابی نوشته بودم که اینگونه آغاز می شد:
     
منم ! گردآفرید اما یکی سهرابمو کشته
                                 عجب عدلی داریم اینجا ...
                                                                   یه ور تیر ِ             یه ور مشت  ِ
    هنوزم رستما اینجا
                               به زور بازوشون گیرن
                                                         هنوزم بچه ها دارن تو دست بابا می میرن...
و در جایی اینگونه گفته شده بود که:
   
نه حاجی ! رستم اینجا نیست                               که نامردی کم اینجا نیست
   یه مُش علّاف ولگردن...                                    که تو تیم شب سردن !
پیداش نکردم اگر نه تمامش رو اینجا می ذاشتم...
  
اما تا چن روز دیگه یه کار کامل از کارای دو سال پیشم رئ همین جا خواهید دید...
ایران زمینمان را آباد و مردمانش را شاد می خواهیم...
ایدون باد
م.ط  "گردآفرید قصه ها "

comment نظرات ()
چکامه ای دلنشین و زیبا از بانو سیمین بهبهانی
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۳٠

به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین

  درود...

    چندی پیش چکامه ی زیبایی از بانو سیمین بهبهانی به دستم رسید که زیبایی این چکامه شگفتی سازه. از اونجایی که خودم چندین بار این کارو خوندم و بسیار ازش شور گرفتم ، گفتم اینجا هم قرار بگیره  شاید کسان دیگری هم به اندازه ی من دو ستش داشته باشن و از ش حسی زیبا دریافت کنن!

     به سرزمینم شاد باش میگم برای داشتن فرزندانی این چنین ، برای داشتن سیمین بهبهانی ها  ، برای داشتن بادکوبه ای ها ، برای داشتن شجاعی ها و برای داشتن مردان مرد و زنان شیردلی که همچنان برای این آب و خاک می نویسند و خامه بر چامه می سایند و چکامه های شگرف می آفرینند که بر رویه ها جاودان خواهد بود تا روزی همین چامه و چکامه ها دهان باز کنند و  تاریخ دوره ای رو که ما در اون نفس کشیدیم برای نسل های آتی بازگو کنند.

ایدون باد...

هرگز نخواب کوروش

دارا جهان ندارد ، سارا زبان ندارد                                     

                   بابا ستاره ای در هفت آسمان ندارد

                                     کارون ز چشمه خشکید ، البرز لب فرو بست

                                                          حتا دل دماوند ، آتش فشان ندارد

دیو سیاه دربند ، آسان رهید و بگریخت

                رستم در این هیاهو گرز گران ندارد

                                      روز وداع خورشید ، زاینده رود خشکید

                                                         زیرا دل سپاهان نقش جهان ندارد

بر نام پارس دریا نامی دگر نهادند

               گویی که آرش ما تیر و کمان ندارد

                                      دریای مازنی ها بر کام دیگران شد         

                                                   نادر! ز خاک برخیز! میهن جوان ندارد

دارا ! کجای کاری؟ دزدان سرزمینت

             بر بیستون نویسند : دارا جهان ندارد

                                    آییم به دادخواهی ، فریادمان بلند است

                                                       اما چه سود ؟ اینجا نوشیروان ندارد

سرخ و سپید و سبز است این بیرق کیانی

             اما صد آه و افسوس : شیر ‍‍‍ژیان ندارد...

                                    کو آن حکیم توسی ؟ شهنامه ای سراید

                                                         شاید که شاعر ما دیگر بیان ندارد

 

هرگز نخواب کوروش ! ای مهر آریایی!

بی نام تو وطن نیز نام و نشان ندارد

 

"بانو سیمین بهبهانی"

براشون آرزوی پایداری و به کامه زیویدن داریم

ایدون باد...

 

روز و روزگارتون قشنگ

م.ط(گردآفرید قصه ها)


comment نظرات ()
11 سپتامبر
نویسنده : م.ط ( گردآفرید قصه ها ) - ساعت ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢۱

به نام یزدان پاک و به نام نامی ایران زمین

 

با درود

 

به یاد فاجعه ی ١١ سپتامبر و به امید جهانی سراسر شادی و آرامش

                                                          سراسر زیبایی و مهربانی

                                                          با مردمانی سراسر مردمی...

                                                                                 ایدون باد

                                              م.ط(گردآفرید قصه ها)

                                                                               


comment نظرات ()
← صفحه بعد